Վարազդատ Մահամ

Սովորաբար երբ մարդիկ արթնանում են արդեն ունենում են պլաններ օրվա համար։ Դա օրինակ լվացվել, հագնվել, գնալ աշխատանքի\դպրոց, գալ տուն, դիտել ֆիլմ կամ երաժշտություն լսել և այլն… Եթե ասել կարճ մարդիկ ինչ-որ գործողություն կատարելու համար ունենում են դրդապատճառներ։ Դրդապատճառների հիմքում ընկած է պահանջմունքը, քանի որ աշխատանքի գնում են փող ունենալու համար, դպրոց գիտելիքներ ունենալու և այլն։ Պահանջմունքը դա այն է ինչի կարիքն ունի մարդը։ Մարդը շատ պահանջմունքներ ունի և նրանց կարելի է բաժանել երկու խմբի` նյութական և ոչ նյութական։ Կա ավելի տարածված բաժանումներ` կենսաբանական, հասարակական, հոգևոր։ Կենսաբանական պահանջմունքը դա սնունդի, ծարավը հագեցնելու պահանջմունքը, ցրտից և շոգից պաշտպանվելը։ Այդ ամենը կա նաև կենդանիների մոտ։ Մարդիկ կինդանիներից տարբերվում են նրանով, որ չեն կրծոտում հում միսը կամ ջուր խմում կեղտոտ փոսից։ Նաև մարդիկ ունեն ամոթի զգացմունքը։ Հասարակական պահանջմունքը դա շբումն է։ Այսինքն տարբեր մարդկանց հետ շբվելու կարիք։ Եթե մարդը ոչ-ոքի հետ չշբվի ուղակի խելքը կկորցնի, քանի որ շբումը դա մեծ պահանջմունք է։ Հոգևոր պահանջմունքը դա շրջակա աշխարհը ճանաչելու պահանջմունքն է։ Այսինքն ուսումասիրել շրջապատը։ Նաև մարդը ձգտում է ճանաչել ինքն իրեն և վերափոխել կյանքը դեպի լավը։

Ըստ խառնվածքի մարդիկ բաժանվում են չորս խմբի`սանգվինիկ,ֆլեգմատիկ,խոլերիկ ու մելանխոլիկ։
Սանգվինիկ — տաքարյուն.այս տիպին են պատկանում բարձր ակտիվություն ու ռեակտիվություն ունեցող մարդիկ ։ Նրանց բնորոշ է վառ արտահայտված դիմախաղը ու ակտիվ շարժումները։ Սանգվինիկները շատ եռանդուն են,միշտ ձգտում են նոր ասպարեզներում հադես գալ եվ ամենատարբեր իրավիճակներում չեն կորցնում իրենց հավասարակշռությունը: Նրանց համար միեւնույնն է այլոց կարծիքը:Միշտ գերադասում են ինքնուրույնություն ցուցաբերել,շատ հեշտ են շփման մեջ մտնում անծանոթ մարդկանց հետ։Նրանց հեշտությամբ կարելի է վստահել,նրանց վարքը շատ ճկուն է,իսկ մտավոր կարողությունները`բարձր։Այսպիսի բնավորության տեր  մարդիկ հեշտությամբ են կատարում այն աշխատանքները,որոնք պահանջում են մեծ պատասխանատվություն:Հիանալի մասնագետներ են կառավարման գործում։
Խոլերիկ-դյուրագրգիռ.խոլերիկները ևս չափազանց ակտիվ են,սակայն դժվար են զսպում իրենց հույզերը։Բռնկուն են,վարքի ճկունությունը բավական թույլ է,դրա հետ մեկտեղ համառ են՝միշտ ձգտում են հասնել իրենց նպատակներին։Նրանց բնորոշ է տրամադրության կտրուկ փոփոխությունը։Նրանց ավելի հեշտ է աշխատել այն ոլորտներում, որտեղ պահանջվում է ճարպկություն ու արագություն։
Ֆլեգմատիկ-սառնարյուն.արտաքնապես շատ հանգիստ են և հավասարակշռված։Նրանց դժվար է հավասարակշռությունից հանել,քանի որ բավականին զուսպ են ,շատ դժվար են անցնում նոր աշխատանքի։Սիրում են կայունություն ու հաստատունություն։Արտակարգ իրավիճակներում դժվարությամբ են որոշումներ կայացնում։Նրանք օժտված են համբերատարությամբ,ինքնահսկողության մակարդակը բավականին բարձր է։ Դժվարությամբ են հարաբերություններ հաստատում մարդկանց հետ ։Նրանք հաճախ հետաձգում են առաջնային գործերը առանց հիմնավոր պատճառի։Ֆլեգմատիկները անփոխարիելի են մեծ համբերություն պահանջող գործերում։
Մելանխոլիկ-մելամաղձոտ.բնութագրվում է բարձր զգայնությամբ, ցանկացած աննշան ճնշում կարող է վիրավորել նրանց արժանապատվությանը։Նրանց բնորոշ է ցածր ձայնով խոսել,նրանք չեն կարող լավ ղեկավարներ լինել։Ակտիվ չեն,շուտ հոգնում են հատկապես միօրինակ աշխատանքից,վստահ չեն սեփական ուժերի վրա, դժվար են հաղթահարում խնդիրները ։Ընդհանրապես համարվում են թույլ խառնվածքի տեր մարդիկ։

Նկարագրված խառնվածքներից ոչ մեկը չի հանդիպում մաքուր տեսքով.յուրաքանչյուր մարդ իր մեջ պարունակում է բոլոր այս չորս խառնվածքները,պարզապես դրանցից մեկն է գերակշռում նրա բնավորության մեջ,և եթե տվյալ մարդը ֆլեգմատիկ է , դա նշանակում է,որ նրա բնավորության գծերի մեջ գերակշռում է ֆլեգմատիկ խառնվածքով մարդուն բնորոշ հատկանիշները,սակայն մյուս երեք խառնվածքներն էլ առկա են տվյալ մարդու բնավորության գծերի մեջ։ 100 տոկոսով ոչ, բայց ըստ ինձ, ավելի բնորոշ է ՝ ֆլեգմատիկը:

1.     Смотрите, произносите и пишите:

А а Ա ա	Б б Բ բ	В в Վ վ
Г г Գ գ	Д д Դ դ	Е е Ե ե
Ё ё Յ յ	Ж ж Ժ ժ	З з Զ զ
И и Ի ի	Й й ……..	К к ……..
Л л Լ լ	М м Մ մ	Н н ……..
О о Օ օ	П п Պ պ	Р р ……..
С с Ս ս	Т т Տ տ	У у ……..
Ф ф Ֆ ֆ	Х х Խ խ	Ц ц ……..
Ч ч Չ չ	Ш ш Շ շ	Щ щ ……..
Ъ ъ ……..	Ы ы ……..	ь ……..
Э э Է է	Ю ю ……..	Я я ……..

October 5 is World Teachers' Day. That day is also declared Teacher's Day in Armenia. I think there is no need to talk about the role and importance of the teacher. everyone knows that any profession is initiated from the school desk, and a lot depends on the teacher when forming an attitude towards this or that profession... The importance of the question is what the teacher is like, his knowledge and human quality positive harmony, the ability to display it flexibly... If not every day, at least on this day of every year, the country's government should ask itself whether everything possible has been done for the effective work of the teacher, and the teacher should ask himself whether he is up to the task. who demands his profession : 

7. Прочитайте слова. Поставьте ударения. ЗапишитРе слова под правильным вопросом:

мама, я, стол, сад, папа, дети, мы, сестра, дом, мальчик, ты, девочка, отец, метро, бабушка, книга, муж, дедушка, ученик, фото, жена, ученица, стул, врач, документ, студент, вы, собака, журнал, школа, кошка, одеяло, портрет, брат, мать, класс, парк, жена, хлеб.

кто это?	что это?
мама, я, папа, дети, мы, сестра, мальчик, ты, девочка, отец, бабушка, муж, дедушка, ученик, жена, ученица, врач, студент, вы, собака, кошка, брат, мать, жена.	хлеб, стол, сад, дом, метро, книга, фото, стул, документ, журнал, школа, одеяло, портрет, класс, парк, хлеб.

Աշնան օրերն են հասել,
Իջել է ամպը սարին,
Եւ հրաժեշտ է ասել,
Կռունկը մեր աշխարհին:

Բարդին էլ չի սոսափում
Արագիլի թեւի տակ,
Դեղին թերթեր է թափում
Առվակի մեջ կապուտակ:

Կարմիր խարույկ է կարծես
Ծեր տանձենին անտառի,
Թվում է, թե մոտ վազես,
Ձեռք ու ոտքդ կվառի…

Քամին շատ էր թափառել,
Պարապ-սարապ թեւը կախ,
Բայց արդեն գործ է ճարել,
Տեսեք ինչքան է ուրախ։

Այս բանաստեղծությունը պատմում է աշնան մասին։ Ինձ շատ դուր եկավ թե ոնց է նկարագրված բնությունը։ Սահյանը աշունը նկարագրում է, որպես գունավոր, պայծառ տարվա եղանակ։ Ես համարեցի հետաքրքիր, որ տերևների փոխարեն նա գործածեց թերթեր բառը։
Ես ընտրեցի այս բանաստեղծությունը, որովհետև այս պահին աշուն է և ավելի ակտուալ է հիմա վերլուծելը։

Got to school
Got wet.
Got angry

2=d
3=a
4=b

Երջանկություն, մտավոր վիճակ, զգացունքային, որը բնորոշվում է դրական կամ հաճելի էմոցիաներով, որոնք էլ իրենց հերթին առաջացնում են բավարարվածության ուրախ վիճակ։ Հին հունարենում «երջանկություն» բառը՝ էվդեմոնիա, բառացիորեն նշանակել է աստվածների հովանու տակ գտնվող մարդու ճակատագիր։ Սրա հիման վրա է ձևավորվել էր տեսակետ, որ երջանիկ լինել նշանակում էր արժանանալ աստվածների բարեհաճությանը, լինել հաջողակ։ Բայց երջանկության նման ընկալման պարագայում ստացվում է, որ ոչինչ կախված չէ մարդուց։ Իհարկե, կյանքում բախտը կարող է ժպտալ մարդուն։ Բայց դա դեռևս երջանկություն չէ, քանի որ պատրաստի տրվածը ոչ միշտ է մարդու մեջ առաջ բերում երջանկության զգացում։ Մինչդեռ զգացողությունը երջանկության կարևորագույն բաղադրիչն է։ Քրիստոնեության մեջ երջանկություն է համարվում Աստծո հետ անմիջական կապը։ Հին հույն բարոյագետ Էպիկուրի կարծիքով՝ երջանկությունը մարդու այն հոգեվիճակն է, երբ նա գտնվում է հանգստության, հոգեկան անդորրի մեջ։ Երջանկությունը շատ հաճախ նույնացվում է ուրախության հետ։ Բայց դրանք տարբեր են։ Հաճախ ասում են, որ մարդն ուրախություն ապրում է առանձին իրադարձությունների պարագայում, իսկ երջանկությունը տևական ուրախությունն է։ Բացի այդ, մարդն ուրախությունն արտահայտում է ավելի բուռն, ավելի հուզականորեն, իսկ երջանկությունը՝ ավելի չափավոր։ Կա երկու մոտեցում երջանկության մասին։ Առաջին երջանկությունը ճակատագրի նվերն է, հաջողություն, պատահականություն։ Մյուսներն այն կարծիքին են, որ երջանկությունն ամբողջությամբ կախված է մարդուց, նրա բնավորությունից, կամքից և ձգտումներից։ 18-րդ դարի հայտնի Ժան-Ժակ Ռուսոն ասել է։ Երջանիկ լինելու արվեստն այն բանի գիտակցումն է, որ երջանկությունը քո ձեռքերում է։ Որոշ հասարակագետների կարծիքով՝ երջանկությունը չպետք է ընկալել որպես կյանիքց բացարձակ բավարարվածության զգացում։ Եթե մարդն ունենա բացարձակ բավարարվածության զգացում, ապա այլևս ոչինչ չի անի։ Նոր բարձունքների և նվաճումների հավերժ ձգտելու զգացումն է երջանկությունը։ Մարդու առանձնահատկությունն այն է, որ նա երբեք չի բավարարվում ձեռք բերածով։ Մարդակային երջանկությունը հակասական է։ Այն ներառում է ինչպես բավարարվածություն, այնպես էլ անբավարարվածության, նոր նվաճումների ձգտելու զգացումները։

1. Տրված բարդ բառերի առաջին բաղադրիչները փոխելով` ստացի՛ր նոր բաղադրյալ բառեր:

Ագեվազ (կենգուրու), կակղամորթ, մարտունակ, արճճապատ, մեծասքանչ, հողածին, փառամոլ, ատոմակայան:

Ագեվազ → Կենգուրուազ (կենգուրու)
Կակղամորթ → Կաքավամորթ (կաքավ)
Մարտունակ → Նվագունակ (նվագաչկել)
Արճճապատ → Թղթապատ (թուղթ)
եծասքանչ → Սքանչելիասքանչ (սքանչելի)
Հողածին → Ջուրածին (ջուր)
Փառամոլ → Փողիամոլ (գումար)
Ատոմակայան → Զինակայան (զենք)

2. Տրված բարդ բառերի վերջին արմատները փոխելով` ստացի՛ր նոր բարդ բառեր:

Հեռախոս, հանրածանոթ, ձյունածածկ, երկրագունդ, կենսակերպ, հնավանդ, մտահոգ, բարենպաստ, ակնթարթ, լուսանցք:

Հեռախոս → Հեռախոսազանգ
Հանրածանոթ → հանրակարգ
Ձյունածածկ → Ձյունաշերտ
Երկրագունդ → լուսնագունդ
Կենսակերպ →  ապրելաձև
Հնավանդ → Հնագույն
Միտահոգ → Միտակատար
Բարենպաստ → Բարեկարգ
Ակնթարթ → Ակնաժամ
Լուսանցք → Մայրամուտ

1. Տրված նույնանուն բառերով կազմի՛ր նախադասություններ:

Կարգին, կուրանա, աղոտ, դուրս եկավ:

Ես մի քանի օր կարգին չեմ քնել։

Այս մարդու աչքերին լցվեց փոշի և նա կարող կուրանա։

Ես այս պատմությունը աղոտ եմ հիշում։

Նա աշխատանքից դուրս եկավ։

2. Տրված արտահայտություններից  յուրաքանչյուրով երկու նախադասություն կազմի՛ր` դրանք գործածելով

ա) ուղիդ իմաստով,
 բ) որպես դարձվածք:

Լեզուն չորանալ, ջուրը չտեսած`բոբիկանալ, ականջին հասնել:

Ծարավից լեզուն չորացել էր։

Տղայի լեզուն վախից չորացել էր։

Փոքրիկը այնքան էր ուրախացել,որ դեռ ջուրը չտեսած՝ բոբիկացավ։

Տատիկս ասում է,ջուրը չտեսած մի բոբիկանա։

Աղջիկը ուշադրություն չդարձրեց ականջին հասած բանբասանքներին։

Մազերը հասնում էին մինչև ականջները։

3. Ընդգծված դարձվածքները փոխարինի՛ր տեքստի ոճին հարմար հոմանիշ բառերով:

Մեր դարաշրջանից 481 տարի առաջ Պարսկաստանի տիրակալ ֊Քսերքսեսը կռվի էր դուրս եկել-պատերազմի էր դուրս եկել հունական պետությունների միության դեմ: Ավանդությունն ասում է, թե դա մտքին դրեց-??? միայն նրա համար, որ ուզում էր թուզը համը տեսնել-համտեսել, իսկ  աթենական օրենքներն այդ համեղ պտուղների արտահանությանը դեմն առել էին-համաձայն չէին:
Փոքրասիական ժողովուրդների դիմադրությունն արյան մեջ խեղդելով, քաղաքները գրավելով, կրակի ճարակ դարձնելով  ու հողին հավասարեցնելով` պարսիկները հասան Եվրոպան Ասիայից բաժանող բնական արգելագծին` Հելլեսպոնտոսի նեղուցին: Նեղուցն անցնելու համար Քսերքսեսը կամուրջ կառուցել տվեց: Բայց երբ կամուրջն արդեն պատրաստ էր, սոսկալի փոթորիկ պայթեց, որն այն խորտակեց  ու ցրիվ տվեց: Արյունը Քսերքեսի գլխին խփեց, հրամայեց նեղուցի հախից գալ խարազանի երեք հարյուր հարվածով և ջրի մեջ ստրկության շղթաներ գցել: Ջրի ջարդը տվողներին  հրամայված էր արտասանել հետևյալ խոսքերը. «Չարաղետ ջուր, քո տիրակալն այս պատիժը նշանակեց, քանի որ դու անազնիվ վարվեցիր, իսկ նա քեզ ոչ մի վատ բան չէր արել»: Եվ մինչ պատժում էին ծովին, թագավորը հրամայեց թռցնել գլուխներն այն մարդկանց, որոնց հրամայել էր կամուրջ կառուցել: Ծովի ու մարդկանց գլուխը մտավ, որ ավելի լավ է պարսից տիրակալի ճանապարհին դեմ չկանգնեն:
Հետո շինարարները ձեռնամուխ եղան  մի ուրիշ, ավելի ամուր կամրջի շինարարությանը: Երբ դա պատրաստ էր, ու Քսերքսեսի առջև արդեն իսկապես բաց էր Եվրոպա տանող ճանապարհը, տիրակալը տատանվում էր` անցնի՞, թե՞ չանցնի: Ամենայն հավանականությամբ վախենում էր ծովի վրեժխնդրությունից: Փոխանակ տեղն ու տեղը ճամփա ընկնելու`  նա հրամայեց քրմերին ամեն ինչ անել նեղուցի բարեհաճությունն ու ողորմածությունը նվաճելու համար, իսկ ինքն իր սուսերն ու ոսկե անոթները ծովին մատաղ արեց:  Զոհաբերությունից հետո սկսվեց անցումը, որը  հինգ օր ու գիշեր տևեց: Քսերքսեսը միայն վերջում սիրտ արեց  ու անցավ: