19.11.2024

Աշխատանք դասարանում 

Խմբային նախագիծ 

• Մխիթարյան միաբանություն

Մխիթարյան միաբանություն (Մխիթարյաններ), հայ կրոնական և մշակութային կազմակերպություն, հայ կաթոլիկ եկեղեցու բենեդիկտյան վանականների միաբանություն։ Հիմնադրվել է 1717 թվականին սեպտեմբերի 8-ին, Վենետիկում՝ վանահայր Մխիթար Սեբաստացու կողմից։ Միաբանությունն իր գործունեության ընթացքում հրատարակել է բազմաթիվ հայագիտական-բանասիրական, կրոնական և գիտական այլ աշխատություններ։ Մխիթարի և նրա առաջին աշակերտների հավատամքն էր. «ազգը չզոհել կրոնին և կրոնը՝ ազգությանը»։

• Մխիթար Սեբաստացու գործունեությունը

Մխիթար Սեբաստացին (1676-1749) հայ բանաստեղծ, գիտնական, և եկեղեցական գործիչ էր։ Նա հիմնադրեց Մխիթարյան միաբանությունը, որը հայկական կաթոլիկ եկեղեցու մշակութային և կրթական շարժման կենտրոնն էր։ Մխիթարյան միաբանության նպատակն էր պահպանել և զարգացնել հայոց լեզուն, մշակույթն ու գրականությունը՝ միաժամանակ նպաստելով քրիստոնեական արժեքների տարածմանը։ Մխիթար Սեբաստացին հատկապես կարևոր դեր խաղաց հայկական գրականության վերածննդի գործում՝ տպագրելով հայերեն դասագրքեր և գրական ստեղծագործություններ։

• Մխիթար Սեբաստացու ստեղծագործությունները

Մխիթար Սեբաստացին հեղինակել է մի շարք կրոնական, գիտական և կրթական աշխատություններ։ Նրա գլխավոր աշխատություններից են՝

• «Մատյան խոստմնաբանական»՝ որը կրոնական և բարոյախրատական բնույթի աշխատություն է։

• Քերականական և լեզվաբանական աշխատություններ՝ Սեբաստացին մշակեց և պարզեցրեց հայոց լեզվի քերականությունը՝ նպատակ ունենալով այն հասկանալի դարձնել բոլոր հայերի համար։

• Բառարաններ և թարգմանություններ՝ Մխիթար Սեբաստացին աշխատել է նաև բառարանների և պատմական աղբյուրների թարգմանության վրա՝ խթանելով հայագիտության զարգացումը։

• ,,Մխիթար Սեբաստացի,, կրթահամալիր

«Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրը գտնվում է Հայաստանում և հանդիսանում է կրթական նորարարական հաստատություն։ Այն կրում է Մխիթար Սեբաստացու անունը՝ ի պատիվ նրա կրթական և մշակութային ժառանգության։ Կրթահամալիրի նպատակն է ապահովել բազմակողմանի կրթություն՝ խթանելով ստեղծագործական և քննադատական մտածողությունը։ Այն ներառում է մանկապարտեզից մինչև ավագ դպրոց, ինչպես նաև ծրագրեր՝ ուղղված ուսուցման ինտերակտիվ մեթոդների կիրառմանը, շրջակա միջավայրի պահպանությանը և համաշխարհային մշակույթների ճանաչմանը։

• Խաղ-վիկտորինայի պատրաստում

Լրացուցիչ աշխատանք (տանը)

Կարդա՛ ,,Ծերունին և ծովը,, պատմվածքի երկրորդ մասը և պատասխանի՛ր հարցերին։ 

1. Բնութագրի՛ր ծերունուն:

Սանտիագոն, Էռնեստ Հեմինգուեյի «Ծերունին և ծովը» ստեղծագործության գլխավոր հերոսը, պայքարող, տոկուն և կենսուրախ մարդ է, ով ոչ միայն ֆիզիկական ուժ ունի, այլև մեծ հոգեբանական դիմացկունություն:

• Ֆիզիկական նկարագիր: Սանտիագոն ծեր է. «Հին էր նրա ամեն ինչը, բացի աչքերից»: Նրա մարմինը մաշված է ծանր աշխատանքից, ձեռքերը՝ սպիներով պատված, ինչը վկայում է տարիների քրտնաջան աշխատանքի մասին:

• Հոգեբանական նկարագիր: Նա աննկուն է և չի հանձնվում, նույնիսկ երբ բախվում է անհաղթահարելի թվացող մարտահրավերներին: Սանտիագոն պայքարում է ոչ միայն ձուկը բռնելու, այլև իր արժանապատվությունը և որսորդի հպարտությունը պահելու համար:

• Բնության հետ կապը: Ծերունին խորապես կապված է ծովի և իր շրջակա աշխարհի հետ: Ծովը նա երբեմն կոչում է «ընկեր», երբեմն՝ «հակառակորդ»: Նրա հարգանքը և խոր ինտուիցիան բնության նկատմամբ ընդգծում են նրա իմաստությունն ու փորձառությունը:

• Վճռականություն: Չնայած նրան, որ մյուս ձկնորսները ծաղրում էին նրան իր ձախողումների համար, նա շարունակում է իր գործը, ապացուցելով, որ իրական հաղթանակը գալիս է փորձից և համառությունից:

Սանտիագոն մարդու պայքարի և հույսի վառ օրինակ է՝ խորհրդանշելով կյանքի իմաստը՝ պայքարել և շարունակել, նույնիսկ երբ հաջողությունը չի երաշխավորվում:

2. Ստեղծագործության վերաբերյալ գրի՛ր քո հիմնավորված կարծիքը: 

«Ծերունին և ծովը» ստեղծագործությունն ինձ համար անչափ խոր և խորհրդանշական է: Այն խոսում է կյանքի հիմնական արժեքների մասին՝ համառություն, հավատ սեփական ուժերին և արժանապատվություն նույնիսկ ծանր իրավիճակներում: Սանտիագոյի պայքարը մարլինի և ծովի հետ ինձ թվում է ոչ միայն ֆիզիկական դիմակայություն, այլև մարդու ներքին մարտը կյանքի մարտահրավերների դեմ: Ծերունին ձուկը կորցնում է շնաձկների պատճառով, բայց դա չի նվաստացնում նրա ջանքերն ու սխրանքը: Նա հաղթում է ոչ թե արդյունքով, այլ պայքարի մեջ իր աներեր դիրքորոշմամբ: Ստեղծագործությունը հիշեցնում է, որ արժանապատվությունն ամենակարևորն է: Կյանքը լի է կորուստներով, բայց Սանտիագոյի կերպարը ցույց է տալիս, որ անգամ այդ կորուստների մեջ կարելի է գտնել հաղթանակ: Հեմինգուեյը խորը ներկայացնում է մարդու և բնության կապը: Ծերունու հարգանքն ու հիացմունքը ծովի ու ձկան նկատմամբ ընդգծում են, որ մարդն ընդամենը մաս է կազմում մեծ և անսահման աշխարհում:

Իմ կարծիքով, այս պատմությունը սովորեցնում է չհանձնվել, ընդունել մարտահրավերները և գնահատել պայքարը՝ անկախ արդյունքից: Հեմինգուեյի պարզ, բայց հզոր լեզուն ավելի է ընդգծում այս գաղափարները՝ ստեղծագործությունը դարձնելով մարդկային տոկունության և հույսի հավերժական օրինակ:

Աշխարհը և մենք

Շատ վաղուց մի արքա կառուցեց պալատ, որի բոլոր պատերը, հատակը և առաստաղը հայելուց էին: Այնպես պատահեց, որ  պալատ մտավ մի շուն:  Իր շուրջը նայելով՝ նա տեսավ բազմաթիվ շներ: Լինելով շատ խելացի և զգուշավոր՝ համենայն դեպս ատամ ցույց տվեց, որպեսզի իրեն պաշտպանի այդ միլիոնավոր շներից և վախեցնի նրանց: Ի պատասխան նրան՝ բոլոր շները անմիջապես իրենք էլ ատամ ցույց տվեցին: Շունը կամացուկ հաչեց: Մյուսները սպառնալիքով պատասխանեցին նրան (պալատում արձագանք կար): Հիմա շունը հաստատ համոզված էր, որ իր կյանքը վտանգված է, և սկսեց բարձր հաչել: Սակայն երբ նա հաչում էր, հայելիների միջի շները նրան պատասխանում էին հուսահատ հաչոցով: Եվ որքան շատ էր նա հաչում, այնքան բարձր էին նրանք պատասխանում, ինչպես թվում էր խեղճ շանը: Առավոտյան շանը գտան սատկած: Սակայն նա պալատում միայնակ էր եղել: Ոչ ոք չէր կռվել նրա հետ, որովհետև պալատը դատարկ էր: Ուղղակի նա տեսել էր ինքն իրեն բազմաթիվ հայելիների մեջ և վախեցել: Եվ երբ նա սկսել էր կռվել, հայելիների միջի արտացոլանքները պայքարի մեջ էին մտել: Նա սատկել էր իր միլիոնավոր սեփական  արտացոլանքների հետ պայքարում:

Այս պատմությունը խորապես ալեգորիկ է և ունի բազմաթիվ հուզական ու փիլիսոփայական մակարդակներ։ Այն կարելի է մեկնաբանել հետևյալ կերպ.

1. Վախը և դրա սուբյեկտիվ բնույթը

Շունը վախենում է իր սեփական արտացոլանքներից, որոնք իրականում որևէ վտանգ չեն ներկայացնում։ Սա ցույց է տալիս, որ շատ հաճախ մեր վախերը գալիս են ոչ թե արտաքին աշխարհից, այլ մեր ներքին ընկալումներից։ Մենք ինքներս ենք կառուցում մեր վախերը՝ առանց գիտակցելու, որ դրանք իրական չեն։

2. Հակազդեցության նշանակությունը

Շունը սկսեց ագրեսիվ կերպով պաշտպանվել այն, ինչ ինքն էր համարում վտանգ։ Սակայն նրա յուրաքանչյուր գործողություն սրում էր իրավիճակը, քանի որ «հակառակորդները» ընդամենը արտացոլանք էին, որոնք կրկնօրինակում էին նրա սեփական վարքը։ Սա կարող է ուսուցանել, որ երբեմն մեր ռեակցիաները ավելի մեծ վնաս են հասցնում, քան բուն իրավիճակը։

3. Հուզական մեկուսացում և ինքնազգացողություն

Հայելիների պալատը կարող է խորհրդանշել մեկուսացվածություն, որտեղ անհատը հանդիպում է միայն իր սեփական մտքերին, հույզերին և վախերին։ Շունը, գտնվելով միայնության մեջ, կորցրեց իրականության ընկալումը և խրվել էր ինքնակործանման մեջ։

4. Ինքնաճանաչողության պակաս

Շունը չէր ճանաչում ինքն իրեն արտացոլանքում։ Եթե նա կարողանար հասկանալ, որ հայելիներում տեսնում է միայն իր պատկերը, նա կխուսափեր այդքան սթրեսից ու պայքարից։ Սա հուշում է, թե որքան կարևոր է ինքնաճանաչողությունը՝ սեփական վախերը հաղթահարելու համար։

5. Հանգստության և ինքնակառավարման կարևորությունը

Եթե շունը խաղաղ մնար, ոչինչ չէր պատահի։ Պատմությունը հուշում է, որ մեր ներքին խաղաղությունը հաճախ կարող է հանգուցալուծել այն խնդիրները, որոնք մենք ընկալում ենք որպես ճգնաժամեր։

Այս պատմությունը սովորեցնում է, որ մեր մեծագույն թշնամիները երբեմն մեր իսկ ստեղծածներն են, և մեր ներքին հանգստությունն ու հստակ մտածողությունը կարող են կանխել ինքնակործանումը։

14.11.2024

Աշխատանք դասարանում 

,,Քանի դեռ սպասում է ավտոմեքենան,, պատմվածքի քննարկում։ 

Լրացուցիչ աշխատանք (տանը)

Կարդա՛ ,,Ծերունին և ծովը,, պատմվածքի առաջին մասը և պատասխանի՛ր հարցերին։ 

1. Բնութագրի՛ր տղային՝ տեքստից մեջբերումներ անելով: 

Տղան, ում անունը Մանոլին է, երիտասարդ ձկնորս է, ով մեծ հարգանք ու սեր ունի Սանտիագոյի՝ ծերունու նկատմամբ: Նա ներկայացված է որպես նվիրված, բարի և հոգատար անձ:

• Մեջբերում 1. «Տղան սիրում էր ծերունուն»: Սա ցույց է տալիս նրա հոգատարությունն ու անկեղծ զգացմունքները:

• Մեջբերում 2. «Տղան ամեն օր օգնում էր ծերունուն պատրաստվել ձկնորսության»: Այս հատվածը նկարագրում է Մանոլինի նվիրվածությունը:

• Մեջբերում 3. «Ես դեռ շատ բան պիտի սովորեմ ձեզանից»: Այս խոսքերով տղան հարգանք է ցուցաբերում ծերունու փորձառության և իմաստության նկատմամբ:

Տղայի կերպարը նուրբ հակադրություն է ծերունու միայնակ պայքարի ֆոնի վրա՝ ընդգծելով մարդկային կապի ու աջակցման կարևորությունը:

2. Առանձնացրո՛ւ ծերունու նկարագրությունը: 

Սանտիագոն ծեր, բայց տոկուն ձկնորս է, ով ապրում է միայնակ և իր կյանքի մեծ մասը նվիրել է ձկնորսությանը: Նրան բնութագրող տողեր՝

• «Հին էր նրա ամեն ինչը, բացի աչքերից»: Սա շեշտում է նրա ֆիզիկական թուլությունն ու տարիքը, բայց նաև աչքերի միջոցով ընդգծում է նրա ոգու կենսունակությունը:

• «Նրա մաշկը արևից մուգ էր, ձեռքերը՝ սպիներով պատված»: Այս նկարագրությունն ընդգծում է ծերունու աշխատանքի քրտնաջան բնույթը և նրա փորձառու լինելը:

• «Նա ծովի հետ ընկերություն էր անում, բայց երբեմն այն կոչում էր դաժան»: Այս խոսքերը արտահայտում են նրա խոր կապը բնության հետ՝ միաժամանակ ընդգծելով ծովի ուժը և չնախատեսելիությունը:

3. Մեկնաբանի՛ր միտքը՝ Հին էր նրա ամեն ինչը, բացի աչքերից, իսկ աչքերի գույնը նման էր ծովին, աննկուն մարդու ուրախ աչքեր էին դրանք։ 

Այս նախադասությունը ներկայացնում է Սանտիագոյի՝ որպես ուժեղ հոգու և տոկուն անհատի կերպարը: Աչքերը համեմատվում են ծովի հետ, որը խորհրդանշում է կյանքի անսահմանությունն ու փոփոխականությունը:

• Աննկուն մարդ: Չնայած ֆիզիկական թուլությանը, նրա աչքերը պահպանում են կենսունակությունը, նպատակասլացությունն ու հույսը:

• Ուրախություն: Նրա ուրախ աչքերը ցույց են տալիս, որ կյանքի դժվարությունները չեն կոտրել նրան. նա կարողանում է գնահատել կյանքը նույնիսկ ծանր պայմաններում:

Այս միտքը ընդգծում է մարդու ներքին ուժը, որը կարող է պահպանվել անկախ արտաքին դժվարություններից:

4. Մեկնաբանի՛ր՝ Բայց գիտեր, որ հեզությունը եկել է և իր հետ ո՛չ ամոթ է բերել, ո՛չ էլ մարդկային արժանապատվության կորուստ։

Սկզբում պարտք ես խնդրում, հետո էլ ողորմություն ես խնդրում…

Այս միտքը արտահայտում է Սանտիագոյի կյանքի փորձը և նրա հաշտված վերաբերմունքը ծերության ու կորուստների հանդեպ:

• Հեզությունը և արժանապատվությունը: Սանտիագոն հասկացել է, որ դժվարություններն ու ծերությունը բնության անխուսափելի մասն են: Նա հեզաբար ընդունում է իր վիճակը՝ առանց խոնարհվելու կամ իր արժանապատվությունը կորցնելու:

• Պարտք և ողորմություն: Այս խոսքերը ցույց են տալիս, որ կյանքի դժվարությունները երբեմն մարդուն ստիպում են դիմել օգնության: Սակայն Սանտիագոն չի ընկճվում՝ տեսնելով այս գործընթացը որպես կյանքի բնական մաս:

Հեմինգուեյն այստեղ ներկայացնում է մարդու կռիվը կյանքի ծանրությունների հետ՝ նշելով, որ արժանապատվությունը պահպանվում է այն ժամանակ, երբ մարդը հաշտ է իր վիճակի հետ:

,,Սիրելու տարիք,, ստեղծագործության քննարկում։ 

Լրացուցիչ աշխատանք (տանը)

Կարդա՛ ,,Շատ չհամարվի,, ստեղծագործությունը և պատասխանի՛ր հարցերին։ 

Առաջադրանքներ՝

1. Գրի՛ր մգեցված բառերի բացատրությունը։ 

1. կարպետով — ձունձ, գործվածք, գործում են հիմնականում բրդե, շատ դեպքերում՝ մազե, բամբակե, երբեմն՝ մետաքսե, վուշե, ոսկե թելերով կամ դրանց խառնուրդներով
2. ձնաշունչ — ձյան շնչով
3. աղետ — դժբախտություն, չարիք, շատ ծանր դժբախտ պատահար
4. բրեզենտով — վշյա կոշտ անջրանցիկ կտոր
5. տնապահ — տունը պահող՝ պահպանող
6. տարերայնորեն — տարերային կերպով
7. հախուռն — անխորհուրդ կերպով կատարված, առանց կշռադատելու արված:

2. Ներկայացրո՛ւ ստեղծագործության ասելիքը, գաղափարը։

Ստեղծագործությունը արտացոլում է գյուղական կենցաղային կյանքը և ընտանիքի ուժեղ, միասնական կապը: Մոր կերպարը ներկայացված է որպես ընտանիքի կենտրոնական, համախմբող ֆիգուր, որը, չնայած հոգնածությանն ու դժվարություններին, անխոնջ է աշխատում՝ իր զավակների համար կազմակերպելով մեծ միջոցառումը՝ զինակոչիկ թոռան հրաժեշտի խնջույքը: Ներկայացված է մոր ուրախությունն ու միևնույն ժամանակ վախը, որ Աստված շատ չհամարի իրենց բախտը՝ պահպանելու ընտանիքի միասնությունը: Ստեղծագործությունը մեծարում է մայրական սերը, նվիրվածությունն ու զավակների միաբանության ուժը: 

3. Բացատրի՛ր ստեղծագործության վերնագիրը, ո՞ր դեպքում են այդ արտահայտությունն օգտագործում, ի՞նչ են ուզում դրանով ասել։

Վերնագիրը՝ «Շատ չհամարվի», հուշում է այն զգուշությունը, որ ընտանիքի երջանկությունը կամ ուրախությունը Աստծու աչքում չափից շատ չլինի՝ և Աստված պատժի դա: Այս արտահայտությունը հաճախ օգտագործվում է այն իրավիճակներում, երբ մարդիկ զգուշությամբ են մոտենում իրենց ունեցած երջանկությանը՝ վախենալով, որ այն կվերանա: Այն ցույց է տալիս մարդկային հավատը՝ որ երջանկությունը ժամանակավոր կարող է լինել:

Կանձրևե, տղա՛ս… Աշունը թաց է,
Թաց աչքերուն պես խեղճ խաբված սիրույն…:
Պատուհանն ու դուռը գնա գոցե
Եվ դեմըս եկուր նստիլ վեհագույն
Լռության մը մեջ…: Կանձրևե տղա՛ս…:
Կանձրևե՞ երբեմն հոգիիդ մեջ ալ,
Կմըսի՞ սիրտըդ, և կդողդըղա՞ս`
Խորհելով պայծառ արևին անցյալ,
Դռան մը ներքև գո՜ց ճակատագրին…:
Բայց կուլաս, տըղա’ս… Մութին մեջ հանկարծ
Ծանր արցունքներ աչքերդ կգլորին…:
Լա՛ց անմեղության արցունքը անդարձ,
Լա՛ց չգիտնալով, խեղճ, անգե՛տ տղաս,
Խե՜ղճ որսը կյանքին, ա՜հ, լա՛ց, որ մեծնաս…:

1. Բացատրի՛ր միտքը՝ Կանձրևե՞ երբեմն հոգիիդ մեջ ալ։

Անձրև երբեմն կլինի հոքիիդ մեջ։

Այսինքն մռայլ կլինի քո մեջ ու կարող է ինչ-որ բանից հիասթափվես կամ հոգնես նրանից ինչ կատարվում է քո կյանքում։

2. Ցույց տուր անձրևի և արտահայտված հոգեվիճակի կապը։

Անձրևի ժամանակ եղանակը մռայլ է լինում և մռայլությունը կարող է հոգեվիճակի հետ կապված լինի, քանի որ մարդը կարող է կորցնել իրեն կարևոր մարդուն։

3. Ներկայացրո՛ւ բանաստեղծության ասելիք, միտքը։ 

Վերջին նախադասության մեջ կարելի է տեսնել, որ լացելը պետք է մարդու համար։ Իմ կարծիքով դա էմոցիանները դուրս մղելու համար է։ Նաև նրա մասին էր, որ կյանքում կարող են լինել դժվարություններ, պարտություններ և դա նորմալ է, քանի որ բոլոր մարդկանց մոտ նրանք առաջանում են։

Որտեղ ես ծնվել եմ, այնտեղ մարդիկ շատ բարի, հոգատար, ընկերասերն են։ Ես ապրել և մեծացել եմ Գյումրիում։

1. Պատմվածքի վերաբերյալ գրիր քո կարծիքը։

Ինձ այս պատմվածքը բերեց շատ էմոցիաններ։ Որոշ պահերին և նյարդայնացա, և զվարճացա, և տխրեցի, և վախեցա։ Այն շատ հեշտ էր կարդացվում և բավականին հետաքրքիր էր նկարագրությունը։

2. Դուրս գրի՛ր անծանոթ բառերը, բացատրի՛ր բառարանի օգնությամբ:

Անծանոթ բառեր չկային։

3. Վերաբերմունք արտահայտի՛ր պատմվածքի հերոսներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ և պատճառաբանիր: 

Առաքը(զարմիկ)-իմ համար ինքը ուղակի չարաճճի մի տղա էր։ Կարող է նրա համար դա խաղ էր, բայց տղան մեղկ էր, որ ուրիշի փոխարեն պատժվում էր։

Միսս Դաֆնին(ուսուցչուհի)-ինքը ջղային ուսուցչուհի էր և չէր ուզում լսել տղայի «արդարությունները»։ Առանց հասկանալու իրավիճակը միանգամից պատժում էր։

Միստր Դերրինգրը(տնօրեն)-ինքը սիրահարված էր ուսուցչուհուն և հետևաբար կատարում էր այն ամենը ինչ կասեր նա։ Չեմ կարծում, որ տնօրենը շատ ջղային էր, ուղակի ուզում էր ուսուցչուհու ուշադրությունը գրավել նրա ասածները կատարելով, բայց վերջում մի քիչ ձախողեց

Առաջին դեմքից պատմող տղան-նա սովորական տղա էր, որը կատարում էր պատիժը ուրիշի փոխարեն, որովհետև չուներ ապացույցներ։

Փափագ

Անուշ հոգի մը ըլլար,
Ես այն հոգվույն սիրահար,
Ան իմ երկինքըս ըլլար։

Ես այդ հոգին պաշտեի
Ինչպես երկինքը ծավի,
Զայն հեռուե՜ն պաշտեի։

Ան ցոլանա՜ր սրտիս մեջ
Իր լույսերովը անշեջ,
Ես սուզվեի՜ անոր մեջ։

Անուշ հոգի՜ մը միայն,
Ու գրկեի՜ ես անձայն
Զայն հոգիիս մեջ միայն․․․

1. Բացատրի՛ր փափագ բառը։

Բուռն ցանկություն

2. Բացատրի՛ր անշեջ, ծավի բառերը։

Չմարող, բաց կապույտ

3. Արևելահայերեն փոխադրի՛ր ըլլար, ան, զայն,  հեռուեն, անոր բառերը։

Լիներ, նա, այր, հեռավոր, այն

4. Ի՞նչ զգացում և տրամադրություն է արտահայտում բանաստեղծությունը։ 

Սիրո

Իրանական պոեզիա:Խոսլո Գոլեսոխռի

Կարդա՛ և մեկնաբանի՛ր

 Ենթադրենք հավատացիք, թե հողին եմ հանձնվել, 

ու դալար ցողուններս վիրավորված են կացնից ձեր,

 արմատս ի՞նչ կանեք:

 Ենթադրենք` այս այգում դարանակալում եք թռչնին

, թռիչքն արգելում եք, 

բնում նստած ճտերին ի՞նչ կանեք 

Ենթադրենք սպանում եք, 

Ենթադրենք կտրում եք,

 Ենթադրենք խփում եք,

 Անխուսափելի աճը ծիլերի ի՞նչ կանեք:

 ԹՌՉՈՒՆՆ ՈՒ ՊԱՐԱՆԸ

 Պատուհանս թակեց, 

ասացի.

 — Ո՞վ ես: 

Ասաց. 

— Արևը: 

Անտարբեր ձգեցի պարանը…

 Պատուհանս թակեց: 

Ասացի.

 — Ո՞վ ես:

 Ասաց. 

— Լուսինը:

 Անտարբեր ձգեցի պարանը… 

Պատուհանս թակեցին:

 Ասացի. 

— Ո՞վ եք: 

Ասացին. 

— Աշխարհի բոլոր աստղերը:

 Անտարբեր ձգեցի պարանը…

 Պատուհանս թակեց:

 Ասացի. 

— Ո՞վ ես: 

Ասաց.

 — Մի ազատ թռչուն:

 Խանդավառ բացեցի պատուհանս…

Նրա մասին է, որ մարդը ուզում էր ազատություն և ուղակի ընկեր որը ազատ է և նրան պետք չէ հոգս տանել։

1.     Ներկայացրո՛ւ ստեղծագործության ասելիքը, գաղափարը։ Իմ կարծիքով ասելիքը այն էր, որ պետք չէ ամաչել առանձնահատուկ լինելուց։

2.     Առանձնացրո՛ւ կարևոր միտք արտահայտող տողերը, մեկնաբանիր։ 

Եվ, իսկապես, ես հո չէի կարող այդպիսի շալվարով դպրոց գնալ և ուրախ ու զվարթ չլինել, այնպես որ որոշեցի հենց ուրախ ու զվարթ էլ լինել:

Տղան, ուղակի որոշեց ուրախ լինել և ուշադրություն չդարձնել մոդային։